PBO hosted a feeding program

Last Saturday PBO hosted the Community Chest Foundation's feeding program for the second time around. The first time happened in May 10 at Plaza Salamanca, Taft Avenue Manila. This time, it was held on a street across Methodist church for Plaza Salmanca is under renovation.

Pastor has already started the program when we arrived. He was telling stories and lecturing the children.

After his lecture, he handed the mega phone to us. I told him we prepared games for the children and immediately we started playing.

The kids were very active and were really eager to win. Prizes were goodie bags that I prepared a day before.

It was a riot but was really fun. The kids enjoyed as much as we did!

After the games Pastor told us to share some lessons from the games that the kids should get. Rix did the honor.

Instead of just foods the CCF prepared a graduation certificate and some school supplies for the kids.

We also took a class picture after the snacks was distributed.

Pastor thanked us for the help and support and we thanked him too for giving us the opportunity to give kindness and happiness to these kids.

I, also would like to thank few PBO volunteers namely Rix, Hash, Axl, Mac and Loi.

Until next outreach PBOers!


*photos credit to Axl

Si Lola Natalia sa Bahay ni Maria

Bago ang lahat gusto kong magpasalamat sa lahat na naging bahagi ng 2nd outreach ng PBO na ginanap sa Bahay ni Maria, Calamba, Laguna noong nakaraang Sabado. Sa mga cash donors, mga volunteers, officers and members, maraming maraming salamat. Kung wala kayo alam kong hindi possible ang gawaing ito.

Ang totoo wala na kong makukwento pa dahil naikwento na ng mga kasama kong bloggers ang mga naganap nung araw na yun sa Bahay ni Maria. Heto ang mga kwento nila:

Pinoy Bloggers Outreach, Bahay ni Maria, Couples/Youth for Christs atbp by Bino of Damuhan
PBO shares love to the grannies at Bahay ni Maria by Marge of Coffeehan
A Heart Bigger than a Home: Bahay ni Maria by Kulapitot
PBO Outreach Program: Bahay ni Maria by Sunny Toast
PBO 2nd outreach: Bahay ni Maria by Kol me eMPi
Si Lola Binay sa Bahay ni Maria by Nutty of Nutt Cracker Presents
Laruan! PBO's 2nd Outreach by Mar of Unplog
2nd PBO kick-off by Rixophrenic
Bahay ni Maria by Glentot of Wickedmouth

So bye bye na nag-thank you lang talaga ako charot! Syempre may kwento din naman ako, naks parang totoo.

Ako ata ang pinakahuling dumating sa mga volunteers, galing pa kasi ako sa bahay namen sa Batangas kaya hindi ako nakasabay sa kanila. Akala ko nga late na ko pero pagdating ko may nauna pa palang event. Hindi ko na ikkwento kung ano yun. Nakwento na rin ng ibang bloggers at ayoko na alalahanin naiinis lang ako ng slight.

Anyways gusto ko lang ikwento ang tungkol sa isang lola na nakakwentuhan ko ng matagal, sya si lola Natalia. Kinuwento nya saken kung paano sya gumaling sa pagka-bed ridden. Sabi nya nagkasakit daw sya noon na halos hindi na sya makabangon, hindi na nya maigalaw ang buong katawan nya. Pero sinabi daw nia sa nanay nya noon na pahiran ng gas yung tuhod nya. Ilang linggo lang daw lumakas na sya. Noong narinig ko yun, I was like "talaga lola?!". Hindi ko talaga alam kung maniniwala ako. Then I asked her, "paano nyo po nalaman yung tungkol dun?". Sabi nya nadiskubre lang daw nya sa sarili nya. Until now I have yet to discover if that was true. Ano sa tingin nyo? (tamad mag-google).

lola Natalia and me

Ganun lang daw kasi ang ginawa nya, ang pahiran ng gas ang tuhod nya, hanggang sa makatayo na sya ulet at kahit pano ay makalakad. Sabi nya kaya pa naman nya maglakad pero may suporta.
"Humihingi nga ako ng gas kay sister kasi sumasakit yung tuhod ko minsan kaya lang ayaw nya ko bigyan".
"Bakit daw po ayaw kayo bigyan?"
"Hindi daw pwede baka daw kasi masunog kami dito." May point naman si sister.
"Haha ganun po ba? Ok lang yan lola lakad lakad ka lang ng madalas pag nagtagal magiging maayos din pakiramdam ng tuhod mo". Yun na lang nasabi ko. Tumango naman si lola hehe. Napansin ko na dumaan sa harap namen si sister sabi ni lola, "andyan pala si sister hindi mo sinabi hehe".
"Ok lang yan lola hindi naman nya narinig eh hehe".

Lola Natalia reminds me of my own lola. May katarata kasi ang kanang mata ni lola Talia. Pareho sila ng lola ko. Mula kasi ng magkaisip ako bulag na ang mga mata ng lola ko. Sabi ng mom ko katarata daw yun. Hindi nila napagamot agad noon kasi kapos sa pinansyal. Noong may sapat ng pera para mapagamot sya hindi na rin kaya pang magamot. Hopeless case na daw yung sa lola ko. Nalungkot ako kasi ramdam ko na gusto pa nya makakita. By the way namatay ang maternal grandma ko at the age of 82.

Balik tayo kay lola Talia. Nakakaaninag pa naman daw ang mata nya. Nililinis lang daw nya palagi para kahit pano ay makaaninag pa. Marami pa kaming mga simpleng bagay na napagkwentuhan. Marami rin sana akong gustong itanong sa kanya kaya lang hindi ko alam kung dapat ko bang itanong yung mga yun.

"Gusto ko sana kuhanin na ko ng pamilya ko dito". Bigla ako nalungkot. Parang may kumurot sa puso ko. Hindi ko maiwasan na makaramdam ng awa kay lola Talia dahil sa sinabi nia. Ilang sandali din akong natigilan. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Minabuti ko na lang na wag magtanong pa tungkol sa pamilya nya ayoko ng dagdagan ang bigat na nararamdaman nya. Hanggang sa niyakap ko na lang si lola at sinabi ko "wag ka na malungkot lola, kaya kami nandito ngayon para kahit pano mapasaya kayo". Tumango na lang sya na bakas pa rin sa muka ang lungkot.

Siguro nga kahit papano napapasaya sila ng mga katulad naten na dumadalaw sa kanila. Pero at the end of the day maghahanap at maghahanap pa rin sila ng pamilya. Sa ganitong mga sitwasyon matatanong mo na lang sa sarili mo bakit kaya sila iniwan ng mga pamilya nila. Sigurado naman ako na may mga dahilan pero kahit ano pa man ang mga dahilan na yan hindi pa rin tama na abandunahin sila ng tuluyan at kalimutan.

with lola Natalia and the other lolas

Wala na akong grandparents ngayon. Kasama na sila lahat ni Lord. Ang huling grandparent na nakasama ko ay ang maternal grandma ko. Namimiss ko na ang paghiga sa lap nya habang sinusuklay nya ang buhok ko. Namimiss ko na ang pagkanta nya sa tuwing magrerequest ako ng kanta. Namimiss ko nang makita ang mga ngiti nya sa tuwing bibigyan ko sya ng regalo tapos hahalikan nya ako at magpapasalamat. Sobrang miss ko na si lola ko at habang tinatype ko to hindi ko mapigilang hindi maluha. Kung gano ako natutuwa sa mga babies ganun din ako natutuwa sa mga lola kasi naalala ko ang lola ko na kahit kelan hindi ko na makakasama.

Bago kami umalis sa Bahay ni Maria niyakap ko ng mahigpit si lola Natalia.



*Thanks kuya Mar and sis Marge for the photos I used.

Bazaar on Valentine's Day for a Cause

Hello dears! This is a quick post. PBO's next project is coming near. Please do share your pre-loved items for our fund raising event entitled "Bazaar for a Cause" which will happen this Valentine's Day.

I didnt know what items to share since I already turn my room upside down and found no interesting since most of my things were stock on our house in Cavite and I still cant find time to gather those. But Senyor Iskwater suggested that I can sell my cupcakes. Full proceeds will go to PBO's fund for our next project in March. Great idea indeed, so I will be selling my cupcakes by three's in a box. Just like the photo below.

Christmas themed chocolate and vanilla cupcakes ordered by a friend for giveaway. 

So what are you waiting for? Come and share some love too.
If you already have your items to donate please send the photos to cepsdee@me.com

For more details please visit the links below. Thank you!
Facebook page- Pinoy Bloggers Outreach
Twitter- @iHeartPBO

A Success for the First PBO Project

It all started with a humble wish of a blogger with a pure heart named Gracie of Gracie's Network. Matagal ko na rin itong gustong gawin. Pero hindi ko alam kung pano ko sisimulan. That is why when ate Gracie posted about her wish for Christmas agad akong nagpahayag ng suporta. Nag-post din ang isa pang blogger na sobra ang dedication na si Mar of Unplog ng tungkol sa Project Piso. Kasama ang maraming kalokohan pero may  napakabuting puso (hindi ito dyuk) na si Archieviner of Chateau de Archieviner we had serious talks over twitter on how we could make it happen. At mula sa Project Piso natuloy sa Pinoy Bloggers Outreach na naglalayon na tumulong at magbigay ng saya sa mga mas nangangailangan.

More bloggers showed support. Donations came, in cash and in kind. Hindi ko na patatagalin pa. Heto na ang resulta ng ating pagsasama sama.

Mula sa usapan sa twitter, FB, at Skype, the group finally decided to held our first project on White Cross Children's Orphanage in San Juan.

The Preparation -January 6, 2013
Kasama si kuya Mar namili kami sa Divisoria ng mga pangregalo at pampapremyo sa mga kids. Nabanat ang mga malalaking maskels nya sa pagbibitbit ng aming mga pinamili na mula Divisoria ay diniretso namen sa Gateway, Cubao. Doon namen inayos ang mga pangregalo katulong si Axl, Sey, Rix at Erin.

The Main Event- January 8, 2013

We met at Robinson's Galleria by 1pm. Nang makumpleto ang mga volunteers tumuloy na kami sa White Cross. Hinintay namen sandali si kuya Mar na hindi namen kasabay dahil doon sya nagmula sa Chickboy Cubao branch (one of the sponsors) kung saan namen iniwan ang mga inayos na gifts and prizes. Pagdating nya ay agad na naming inayos ang venue.

At maya-maya pa dumating na ang mga bata na nagsimulang makihalubilo at makipagkulitan sa amin.

Kanya kanya ng laro at kalong sa amin. May mga malalambing, may makukulit, may sosyal, may bibo, may komedyante at marami pang may.

Nagsimula ang program sa pamamagitan ng dasal at pagpapasalamat kay Lord. Dahil sa mukang excited ang mga bata games na agad. Pagkatapos ng ilang games ay nagperform na ang mga clowns.

Pagkatapos ng nakakatuwang performance. Games to sawa na ulet.

Pagkatapos ng magulo at masayang palaro ay pinakain naman namen sila. After ng early dinner ng mga kids pinamigay na ang mga regalo. Konting picture picture at natapos na ang program. Sa pagtatapos ng party pinayagan kami na makalibot sa kwarto ng mga batang 2 years old and below.

Pero bawal pumasok sa loob. Mula sa labas ng glass door ay nakita namen ang mga munting angel. Sa totoo lang sila talaga ang tumunaw ng puso ko. Ang ku-cute ng mga babies ang sarap nilang i-uwi. Hindi ko lubos maisip kung pano magagawa ng isang magulang na ipamigay ang kanilang anak. Siguro may kanya kanyang mabibigat na dahilan pero kung ano pa man yun para saken hindi yun magiging sapat para iwan ang kanilang mga anak.

Buti na lamang at may mga ganitong institusyon at mga tanong may hangarin na makatulong at magpasaya katulad ng PBO.

Acknowledgement

Maraming salamat
sa mga Officers: Mar, Gracie, Archieviner and yours truly
sa mga Volunteers at: Axl, Zai(donated candies), Joanne(donated books), Empi, Senyor IskwaterSenyor Iskwater (contributed name plates), Paokun, Rix, Sey, Jun, Kulapitot(donated toys), R-jay, Deo, Erin
kay Maria sa pagdesign at pagsagot sa tarpaulin
sa mga nag-donate ng cash: ang mga pangalan ay lalabas sa official statement of account na aming ipo-post soon
sa Chickboy for the discounted food
kay Mr. Fitz ng Bloggershirts.com para sa malaking discount sa T-shirts (courtesy of Gracie)
sa company si kuya Mar na napakaraming naitulong
sa lahat ng member na wala man ang presence sa event ay buong buo ang suporta sa proyekto

Kung wala kayo hinding hindi magiging possible at successful ang unang proyekto ng PBO. Maraming maraming salamat mula sa aking puso! Words are not enough to show how much Im thankful. Sana ay ipagpatuloy naten ang ating misyon. More power PBO!